ÉGLISE SAINTE-EULALIE
De parochiekerk van Sainte-Eulalie dateert uit 1820 en vindt haar oorsprong in een kapel gewijd aan Sint Elisabeth die in 1723 werd gebouwd. Het werd in het begin van de 20e eeuw uitgebreid en heeft nog steeds overblijfselen van zijn oorspronkelijke vorm, zoals het zuidelijke portaal. Binnenin bevindt zich een hedendaagse Christus aan het kruis in een zeer expressieve houding van pijn.
De oudste vermelding van een kerk in Sainte-Eulalie dateert van 1277. Het is de oude dorpskerk, die van romaanse bouw was, in 1820 vervangen door een kleine kapel gewijd aan Sint Elisabeth, gebouwd in het hart van het dorp in 1723.
Het grootste deel van het gebouw dateert dus uit de 18e eeuw en heeft een neoromaanse stijl. De westelijke gevel, gebouwd in 1924, bevat de huidige toegangspoort. Het oude portaal van de oorspronkelijke kapel is nog te zien aan de zuidgevel, die versierd is met een gebeeldhouwde sluitsteen
Binnen blijft de decoratie zeer sober, met alleen een kale band onderaan het gewelf. In het koor staat een Christus aan het kruis, gebeeldhouwd door een plaatselijke kunstenaar, M. Jardé, in een lijdende houding. Boven het ingangsportaal bevindt zich een glas-in-loodraam dat verwijst naar de heilige Eulalie.
Voor de zuidgevel van de kerk staat een groot kruis dat het Bubonische kruis wordt genoemd. Er is een hedendaagse gietijzeren Christus aan het kruis aan bevestigd.
